است كه چون در آنها مواردى بر خلاف نظريّات و آراء بلند پايهء استادنا الأكرم علّامه آية الله سيّد محمّد حسين طباطبائى تغمّده الله برحمته سخن به ميان آمده است ، در اين قسمت مباحثى به تفصيل بحث ، و تزييف آن مواردِ خلاف ، و اتقان و استحكام نظريّهء حضرت استاد فقيد علّامهء طباطبائى مبيّن گرديده است . در دو ثلث ديگر كتاب از ابطال و درهم كوفتن گفتار دكتر عبد الكريم سروش در مقالهء خود : « بسط و قبض تئوريك شريعت » سخن به ميان آمده است . مجموع اشكالهاى مهمّ را در مقاله به ده گونه تقسيم و دربارهء هر يك جدا جدا بحث ، و عللِ واهى بودن و تعييب و تحريف را روشن نموده‌ام . البتّه اين ده اشكال ، اشكالهاى مهمّى است كه در مقاله بيان شده است و از بيان سائر اشكالها اغماض گرديده است . اين مقاله در « كيهان فرهنگى » به شمارهء 50 و 52 انتشار يافت و حقير در همان عهد در مجلّد دوّم از « نور ملكوت قرآن » پاسخش را بطور مشروح مبيّن ساختم ، و پس از انتشار و اطّلاع ، در مدارس و مكاتب علمى اثر نيكوئى بخشيد . در دانشگاه مشهد از طرف متصدّيان خود دانشگاه صفحاتى از نُسَخ كتاب را پلى كپى نموده و بر روى در و ديوار و داخل سالونها براى دانشجويان نصب كرده بودند . در اين خلال ، بعضى از احبّه و اعزّه از دوستان به تكثير آن تحت عنوان مستقلّ اصرار داشتند ؛ ولى حقير به جهاتى تعلّل مىورزيدم « 1 »

--> ( 1 ) بايد دانست : يكى از جهات تعلّل ، آن بود كه در ثلث اوّل كتاب نيز مطالبى عنوان شده است كه در فهميدن مطالب ديگر خالى از اهمّيّت نبوده است .